Ποιός; Ποιός; Ποιός μωρό μου ποιός.
Έχουμε πάνω απο μια πενταετία να δούμε τόσο γερο ανταγωνισμό στα Όσκαρ. Ναι, οκ, δεν έχουν βγει ακόμη οι υποψηφιότητες, αλλά οι Χρυσές σφαίρες που έχουν βγει, πάντα είναι ο προάγγελος για το τι θα συμβεί.

Τι είχαμε τις άλλες χρονιές; κάτι ταινίες σκηνοθετών προορισμένων να εξαφανιστούν με πολλές μάλιστα υποψηφιότητες, ταινίες που ήταν λέει υποψήφιες γιατί ηχητικά σφύριζαν, ταινίες με ανύπαρκτο μοντάζ (πχ το moonlight). Εγώ δεν θα γράψω εδώ κριτική εκτίμηση για τις υποψηφιότητες για Χρυσές σφαίρες-θα το κάνει άλλος συνεργάτης, σε άλλο άρθρο. Εγώ θα αναφερθώ στις υποψηφιότητες β αντρικού ρόλου.

Θα το πιστεύατε άλλοτε αν σας έλεγα  πως υποψήφιος για β αντρικό είναι ο Τομ Χανκς αλλά δεν έχει καμία πιθανότητα;

Θα το πιστεύατε άλλοτε αν σας έλεγα  πως υποψήφιος για β αντρικό είναι ο Μπραντ Πητ αλλά δεν έχει καμία πιθανότητα;

Θα το πιστεύατε άλλοτε αν σας έλεγα  πως υποψήφιος για β αντρικό είναι ο Άντονυ Χόπκινς που δίνει ρεσιτάλ αλλά έχει  ελάχιστες πιθανότητες; 

Κι όμως έτσι είναι. Γιατί τα δυο μεγάλα φαβορί είναι ο  Τζο Πεσι κι ο Αλ Πατσίνο. Που δίνουν τις καλλίτερες ερμηνείες της ζωής τους στον "Ιρλανδό" του μεγίστου Σκορτσέζε. Εγω να σας πω, είμαι υπέρ του Τζο Πέσι. Δύσκολα βλέπεις τέτοιο ρεσιτάλ- το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι του Ντένζελ Γουάσινγκτον στο Φράκτη. Αλλά ο Πατσίνο ερμηνεύει το ρόλο του Χόφφα, μιας σημαντικής προσωπικότητας στην σύγχρονη αμερικάνικη ιστορία και δεν είναι εύκολο να αγνοηθεί....                            Μιχ. Πανάς